Filosofie

Door de geschiedenis heen zijn het vaak enkelingen geweest die de moed vonden om op te staan wanneer anderen zwegen. Mensen die vragen durfden te stellen, gevestigde overtuigingen ter discussie stelden en weigerden hun geweten ondergeschikt te maken aan de heersende opvattingen van hun tijd.

Niet omdat zij zeker wisten dat ze gelijk hadden. Niet omdat ze geen angst kenden. Maar omdat hun overtuiging sterker was dan hun behoefte aan goedkeuring.

De prijs van principes

Moed is gemakkelijk te bewonderen wanneer we erop terugkijken. De geschiedenisboeken staan vol met mensen die ooit werden verguisd, buitengesloten of belachelijk gemaakt, maar die later erkenning kregen voor hun standvastigheid.

In het moment zelf is moed echter zelden comfortabel.

Wie tegen de stroom in durft te gaan, riskeert kritiek, reputatieschade, uitsluiting of zelfs het verlies van zijn maatschappelijke positie. Soms vraagt het verdedigen van een overtuiging om persoonlijke offers die voor de buitenwereld nauwelijks zichtbaar zijn.

John F. Kennedy beschreef die vorm van moed in zijn boek Profiles in Courage:

“Een mens doet wat hij moet doen, ondanks persoonlijke gevolgen, obstakels, gevaren en druk.”

Het is precies deze vorm van morele moed die de Braveheart Awards willen erkennen.

Niet het gelijk, maar de moed

De Braveheart Awards zijn niet opgericht om te bepalen wie de waarheid in pacht heeft.

Waarheid laat zich niet vaststellen door een jury, een meerderheid of een prijsuitreiking. Wat vandaag als vanzelfsprekend wordt beschouwd, kan morgen opnieuw ter discussie staan. En wie tegen de heersende opvatting ingaat, heeft daarmee niet automatisch gelijk.

Maar een samenleving die vooruit wil, heeft mensen nodig die de vrijheid voelen om vragen te stellen, kritisch te onderzoeken en gevestigde ideeën uit te dagen.

Mensen die bereid zijn hun overtuigingen te verdedigen, maar ook de moed hebben om die te herzien wanneer nieuwe inzichten daarom vragen.

Erkenning voor wie durft

In een wereld waarin zichtbaarheid, populariteit en succes vaak bepalend zijn voor maatschappelijke waardering, willen de Braveheart Awards een ander geluid laten horen.

Wij eren niet noodzakelijk degenen met de meeste volgers, de grootste macht of de luidste stem.

Wij willen erkenning geven aan mensen die, ieder op hun eigen terrein, uitzonderlijke moed hebben getoond.

Wetenschappers die kritische vragen blijven stellen. Journalisten die onderzoeken wat anderen liever onbesproken laten. Artsen die handelen vanuit hun professionele geweten. Denkers die bestaande overtuigingen uitdagen. Kunstenaars, schrijvers, ondernemers en burgers die bereid zijn hun nek uit te steken voor wat zij van wezenlijk belang achten.

Niet hun bekendheid staat centraal, maar hun bereidheid om verantwoordelijkheid te nemen voor hun overtuigingen.

Zoals Ernest Hemingway moed ooit kernachtig omschreef:

“Moed is waardigheid onder druk.”

Een podium voor het geweten

Met de Braveheart Awards willen we meer doen dan bijzondere mensen een onderscheiding geven.

We willen een cultuur helpen versterken waarin onafhankelijk denken wordt gewaardeerd, waarin afwijkende opvattingen niet automatisch worden uitgesloten en waarin het tonen van morele moed anderen inspireert hetzelfde te doen.

Een cultuur waarin respectvol meningsverschil mogelijk blijft en waarin persoonlijke integriteit zwaarder mag wegen dan de druk om erbij te horen.

Want moed werkt aanstekelijk.

Eén persoon die durft op te staan, kan anderen inspireren hun stem te laten horen. Eén kritische vraag kan een nieuw inzicht mogelijk maken. Eén principiële keuze kan een beweging in gang zetten.

Een nieuwe traditie

De Braveheart Awards zijn een eerbetoon aan die menselijke eigenschap die in iedere generatie opnieuw van onschatbare waarde blijkt: de moed om trouw te blijven aan je geweten.

Met veertien categorieën brengen we mensen uit uiteenlopende disciplines samen. Mensen die misschien verschillende overtuigingen hebben, maar één bijzondere eigenschap delen: de bereidheid om op te staan voor hun principes, ook wanneer dat niet de gemakkelijkste weg is.